سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

217

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

فرع هشتم [ حكم زنى كه بدون شوهر حامله شود ] شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر زنيكه شوهر ندارد حامله گردد بر او حدّ ثابت نمىشود مگر آنكه خودش چهار بار اقرار به زنا نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه : زنيكه بدون شوهر بوده و نيز كنيز نيست تا شوهر داشته باشد اگر بدون اين‌كه سبب و وجهى معلوم داشته باشد حامل و باردار گرديد به صرف اين امر نمىتوان وى را زانيه دانسته و حدّ بر او جارى كرد زيرا احتمال دارد حملش از طريق حلال همچون متعه شدن يا از راه شبهه صورت گرفته باشد . بلى ، اگر خود چهار مرتبه به عمل زنا اقرار نمود استنادا باقرارش وى را مورد حدّ قرار ميدهند نه آنكه حمل را دليل بر زنا دادنش بدانند . قوله : و لا بعل لها : كلمه [ بعل ] بفتح باء و سكون عين شوهر را گويند . قوله : و لا يعلم وجهه : يعنى وجه الحمل . قوله : لم تحدّ : ضمير نائب فاعلى به [ المرئة ] راجعست . قوله : لاتمال كونه بوجه حلال : ضمير در [ كونه ] بحمل راجع است . قوله : فتحدّ لذلك : ضمير نائب فاعلى در [ تحدّ ] به [ المرئة ] راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] اقرار مىباشد . متن : و تؤخر الزانية الحامل حتى تضع الحمل و إن كان